Congee

Çin'de zhōu ya da xīfàn olarak bilinen congee, Çin mutfağının en eski yemeklerinden biridir; pirinç lapasına dair göndermeler iki bin yıldan eski metinlerde bile geçer. Guangzhou'daki kahvaltı tezgahlarından hastane yataklarına kadar yenen bu yemek, tek bir tarifeten çok bir kategoridir: pirinç, taneler kaşıkla yenebilecek pürüzsüz bir lapaya dönüşene kadar alışılmışın çok üzerinde suyla pişirilir. Sadeliği tam olarak amacın kendisidir, çünkü congee mideye hafif gelmeli ve bir bölgenin ya da aşçının tercih ettiği her türlü garnitüre sonsuzca uyum sağlamalıdır. Kanton mutfaklarında congee genellikle domuz kemikleriyle saatlerce pişirilir, ta ki pirincin kendisi suyu koyulaştırana kadar; kuzeyde ise genellikle daha sade kalır, turşuyla servis edilen düz bir pirinç lapasına daha yakındır. Artan kızarmış etler, tuzlanmış yumurtalar ve yüz yıllık yumurtalar klasik eklemelerdir ve mütevazı bir tabanı doyurucu bir öğüne dönüştürür. Aşçıdan bu kadar az şey istediği ve yiyene bu kadar çok teselli sunduğu için congee, hanedanlar, bölgeler ve Çin mutfağının nesilleri boyunca değişmeyen bir sabit olmuştur.