Martabak

Martabak, yüzyıllar önce Endonezya'nın liman şehirlerine yerleşen Hintli ve Yemenli Müslüman tüccarlara dayanır; onlar, bugün Güney ve Güneydoğu Asya'nın dört bir yanında bulunan murtabak'a çok benzeyen dolgulu, kızarmış bir yassı ekmek getirdiler. Nesiller boyunca tarif yerel malzeme ve tekniklerle uyarlandı ve iki farklı kola ayrıldı: yumurta ve kıymayla doldurulmuş tuzlu bir versiyon olan martabak telur, ve çikolata, peynir ve yoğunlaştırılmış sütle dolu kalın, tatlı, katlanmış bir gözleme olan martabak manis. Tuzlu versiyon, satıcıların neredeyse kağıt inceliğine gelene kadar elle açtığı bir hamur üzerine kuruludur; bu, karanlık çöktükten sonra Endonezya şehirlerinde martabak arabaları işleten ailelerde kuşaktan kuşağa aktarılan bir beceridir. Yumurta, dana veya tavuk kıyması, köri baharatlı soğan ve yeşil soğan karışımıyla doldurulan hamur, düzgün bir kareye katlanır ve katmanlar paramparça çıtır hale gelene kadar bol yağda kızartılır. Geleneksel olarak dilimlere kesilir ve kızarmış hamurun zenginliğini kesen ekşi bir salatalık ve soğan turşusuyla birlikte servis edilir.